Dit kan nooit wat zijn. Was de eerste gedachte. Maar een mens moet eten en iedere hamburger verdient een kans. En zolang het hete vet niet riekt kan een frietje zelden kwaad. Een muffige française riep na het opnemen van de bestelling een nog muffiger fransoos naar de kachel. Het duffe gelaat onderging een razendsnelle transformatie naar 100% passie! Wat ging die man tekeer zeg. Een lust voor het oog. Het geloof in een goed resultaat nam aan onze kant van de balie toe met de minuut. En zo geschiedde. Een magnifieke burger in al zijn bescheidenheid. Mayo, ketchup, cheddar, rode ui en tomaat. Eenvoud in de garnituur, groots in de uitwerking. De kleine, verse franse frietjes waren niets minder dan de kroon op het werk van deze tovenaar van Quiberville.

Happy Bamibloktober iedereen! We zijn nog maar net los en het is nu al een heerlijke maand, nietwaar? Al is het alleen maar om het feit dat Speltember eindelijk voorbij is. Hoogste tijd in ieder geval voor de eerste tip van jullie favoriete adresje, www.culisjors.nl natuurlijk! We trappen meteen af met één van onze favoriete blokken. Het bamiblok van het Belgische PB snacks. Inderdaad, Belgisch. Wij mogen ons dan ‘snackland numero uno’ kronen, over de grens kunnen ze er hier en daar ook wat van. En dat geldt ook voor onze vrienden van PB snacks, op zeker. Lees verder Pikanterie →

Nog een paar nachtjes slapen en dan is het zover: Bamibloktober! De mooiste maand van het jaar. Een maand lang eren wij met zijn allen het bamiblok. Want dat heeft deze klassieker nu eenmaal verdiend. Al sinds de jaren vijftig van de vorige eeuw een regelrechte topper uit het hete vet. Een prachtig voorbeeld van hoe de Nederlandse cuisine signatuurgerechten uit de internationale keuken  weet om te toveren tot een krokante allemansvriend. Met een likje pindasaus, mayonaise of puur natuur, een goede bamischijf stelt nimmer teleur. Van knisperen naar glibberen in slechts één hap, het bamiblok krijgt het voor elkaar.  Oktober is van jou bamiblok, jij parel uit de gordel van smaragd.

Och nasibal, we zijn niet altijd even eerlijk tegen je geweest. Met een kort “te droog” serveerden we je steevast af. Maar helemaal eerlijk was dat niet. Een incident van lang geleden had onze mening bijna voorgoed gekleurd.
Het moet halverwege de jaren negentig zijn geweest. Gedurende het wekelijkse uurtje onderricht in de rijvaardigheid. De dienstdoende instructeur, een kwal van een vent, dirigeerde ons een mistroostig industrieterrein op. Alwaar we halt hielden op enige afstand van een frietwagen. Het raampje ging omlaag en meneer begon met twee vingers in de lucht richting de snackkar te zwaaien. Na een bevestigend knikje uit de wagen dirigeerde hij ons richting parkeerplaats verderop. Lees verder Respect voor de nasibal →