Het is zover. De cafetaria van de maand april is bekend. We trappen meteen af met een regelrechte klasbak van een friture. Ijs- en eetsalon Tra uit het Brabantse Goirle. Ambacht sinds 1950. Ambacht inderdaad. Een begrip dat al jarenlang aan inflatie onderhevig is, maar niet bij Tra. Op zeker. Een groot deel van het snack assortiment komt uit eigen keuken. Ze schillen zelf de piepers om er friet van te maken. Frietkaart Tilburg heeft er de smaakpapillen gekalibreerd alvorens hun tocht langs alle cafetaria’s van de stad aan te vangen.
Toppers in het assortiment zijn wat ons betreft de eigengemaakte kroket en bamischijf. In de wijde omstreken al bekend en wat ons betreft zijn ze van nationale allure. Hoppa, we hebben het gezegd. En we menen het. Jaren geleden, voor ze in de supermarkt en zo’n beetje iedere snackbar lagen, genoten de kroketten van Kwekkeboom en Van Dobben al een behoorlijke faam. Uit gans het land kwamen mensen naar Amsterdam om deze prachtkroketten in te slaan. Tegenwoordig is patisserie Holtkamp het exclusieve adresje waar je als provinciaal met het snackhart op de goede plaats ooit eens geweest moet zijn. De allure van Amsterdam als bakermat van de Croquette speelt hier zeker een rol. Bij Culisjors zijn we van mening dat Tra te Goirle simpelweg in dit rijtje thuis hoort. Een prachtig volromige kroket met een perfecte paneerlaag die krokant en niet te dik is. Je hapt er zo een aantal van weg als je niet oppast.
Onlangs werd de redactie van Culisjors tijdens een avondje borrelen aangenaam verrast in Café Van Horen Zeggen te Tilburg. Een magnifieke bitterbal werd er geserveerd, navraag leerde ons dat deze rechtstreeks uit de keuken van Tra afkomstig was. Dat wisten we dus niet! Een bescheiden aantal horeca gelegenheden in de regio mag deze bal serveren en daar kom je dus gewoon voor terug.
Begrijp ons niet verkeerd, Ijs- en eetsalon Tra is een begrip in Goirle en omstreken. We willen nu niet doen alsof wij het hier allemaal ontdekken. Stel je voor, sinds 1950, en wij hier een beetje de kenner uithangen. Niets van dat alles. Wij worden enkel laaiend enthousiast van een ouderwetse cafetaria die nog echt bezig is met het serveren van prachtige, eigengemaakte producten. Een verademing in een tijd waarin veel snackbars tot veredelde ontdooifabrieken zijn verworden. Alleen voor de liefhebbers die het nog niet wisten en voor hun croquette naar de hoofdstad afreizen: kom eens op Goirle af!
Met een gemiddelde 5 (unieke!) bezoekers per dag waren wij bij Culisjors en Frietkaart al behoorlijk in onze nopjes. Het zal onze vaste bezoekers niet zijn ontgaan dat er de afgelopen dagen wat aandacht was van een blog met wat meer (unieke) gasten per dag. De teller bij Frietkaart schiet per uur met 100 omhoog. Dan zal je maar onlangs bezoek hebben gehad van de recensenten met het gouden pennetje! Had je de zaakjes goed voor elkaar ben je nu spekkoper uiteraard. Het kan ook anders lopen. Timing, een ongrijpbaar begrip maar één ding is zeker: het kan je maken of breken. Het woord is aan 
Zitten we net rustig een bamischijf van De Frietboetiek in Tilburg (regelrechte aanrader) achter de huig te tikken neemt
Wat nou zo leuk is aan werken bij Culisjors.nl is dat je steeds vaker tips krijgt van enthousiaste lezers. Zo werden wij, toen we onlangs zaten te borrelen met onder andere de halve Frietkaart Tilburg redactie, door een vriendelijke jongeman gewezen op de La Trappe bitterbal. “Prachtig balletje, op zeker dat deze garnituur Culisjors waardig is”. “Dat maakt Culisjors wel uit” schreeuwden wij net iets te hard door de kroeg. Ga je met Frietkaart Tilburg naar de kroeg dan wordt er niet genipt. En ze waren al in opperbeste stemming na hun ontdekking van een parel van een cafetaria die avond. Binnenkort te lezen op Frietkaart Tilburg. De woorden eigengemaakt en nasibal zijn gevallen. En wat biertjes verderop: “dit is waarom we in dit vak zitten verdomme!” Enfin, direct een schaal van die wonderballen besteld uiteraard. En verdomd, dat viel niet tegen. Mooie donkerbruin van kleur, goed formaat en zeer prettige vulling. Lekker met een likje grove mosterd maar pas daar mee op mensen. Een te grove mosterd is funest, dat plakt niet en valt hups, zo weer van je balletjes af.
Menig snackbar heeft hem liggen, meestal onder de naam “Variado”. Een satéprikker met daarop verschillende kleine snacks. Zoals daar zijn de bitterbal, bami- en/of nasischijfje, een klein delletje, mini kipcorn en ga zo maar door. “Maar Culisjors, dat is toch voor kinderen?!” horen we regelmatig wanneer we over deze snack beginnen. Haal het stokje er maar eens uit, schenk jezelf een koude blonde rakker in en voilá: bittergarnituur. Soms moet je de mensen een eindje op weg helpen en de fantasie een beetje prikkelen. Ach ja, daar ben je uiteindelijk ook Culisjors voor zeggen wij regelmatig.